3 excuses om niet te schrijven

geplaatst in: Krabbels | 2

grapesofwrathTot vorige week schreef ik niet. Ik wilde wel werken aan boek twee, maar deed het niet. Zelfs bloggen vond ik niet meer de moeite waard. Wat stelde het voor? Voor wie deed ik het? En zou niet ieder mens in mijn situatie (je leven op zijn kop door een scheiding) stoppen met schrijven? Toen las ik op een gegeven moment een artikel waarin passages stonden uit het dagboek van John Steinbeck dat hij bijhield tijdens het schrijven van ‘Grapes of Wrath’.  Wat me opviel was dat zelfs deze Nobelprijswinnaar aan zichzelf twijfelde. Was hij wel een ‘echte’ schrijver, werd dit boek wel goed genoeg? Wat me vooral opviel was dat hij ondanks dat elke dag schreef, aan zijn roman en in zijn dagboek. Zijn dagboek gebruikte hij om zijn diepste angsten en twijfel van zich af te schrijven zo leek het, en hij eindigde dan ook steevast met opmerkingen als: ik ga weer schrijven, kom op, schrijven nu, doorgaan John. Vrienden werden weggestuurd, elke ochtend een kop koffie en dan meteen aan de slag, geen excuses. Het maakt dus 1) niet uit hoe de omstandigheden zijn, het maakt 2) niet uit dat je boek niet perfect is. Het maakt ook 3) niet uit wat je voelt. Over dat laatste. Wat je voelt is geen waarheid. De waarheid die elke schrijver moet hebben is dat je gaat zitten en gaat schrijven. Dat je het boek waar je aan werkt eerst afmaakt voor je met iets anders begint. Ik piepte twee weken geleden nog tegen mijn uitgever dat ik worstelde met mijn einde, dat het me niet lukte een einde te schrijven. Tot ik daar eens over nadacht en besloot ervoor te gaan zitten. Ik ging een einde schrijven en het maakte niet uit wat voor einde. Ik schreef twee scenes en daar had ik mijn einde. Zo simpel was het. Misschien (nog) geen blijvend einde, maar wel een einde.

Ik houd sinds een week elke ochtend een dagboek bij. Ik ga na het ontbijt zitten en schrijf tien minuten zonder dat mijn pen van het papier komt. Maakt niet uit wat. Gewoon die stroom op gang brengen en houden. Ook al voel ik me ellendig, juist dan, daar komen zinnen van.

E.B. White: ‘A writer who waits for ideal conditions under wich to work will die without putting a word on paper.’

2 Antwoorden

  1. Het lijk wel of ik de woorden zelf heb geschreven! Ik moet me er soms ook toezetten om te bloggen en in mijn boek te werken, maar door elke keer me zelf er weer toe te zetten om twee keer per week een blog online te krijgen, lukt me elke keer weer om te gaan schrijven. Inspiratie vind ik in zoveel dingen, hoe druk ik het ook heb, en het maakt dan ook niet uit wat er op papier komt, een kort stukje over de zeskamp, een gedicht of een volgend hoofdstuk voor mijn boek. Alleen al het schrijven is genoeg om aan de gang te blijven! Succes!
    groetjes Mickey

  2. Sandra van Melick

    Dag Inge, een hele fijne blog! Herkenbaar, ik kan in niks zo twijfelen als in mijn schrijven…en maar weer doorgaan. Geen idee wat het zal brengen.
    Groeten Sandra (deelgenomen aan Schrijfretraite waar jij niet bij was)

Laat een reactie achter