Alles mag

geplaatst in: Krabbels | 0

Boeken en meerMijn zoon lijkt veel op mij, uiterlijk en innerlijk. Dat laatste ontdekte ik weer eens toen hij bedrukt thuiskwam uit school omdat hij ‘zijn verhaal’ niet afhad. Het moest een verhaal worden over een andere planeet en hij moest voor de volgende dag een a-4tje volschrijven. ‘Als je ook maar een regel wit openlaat krijg je een minnetje’ had de juf streng gezegd. Mijn zoon neemt zo’n waarschijnlijk als grapje bedoelde opmerking heel letterlijk en mijn creatieve schrijvershart kromp ineen.

Ik heb hem direct uitgelegd dat het erom ging dat hij een leuk verhaal schreef en niet dat hij de bladzijde vol schreef (over dat minnetje ben ik nog verhaal gaan halen bij de juf, riep iets over demotiverend…maar goed, dat is weer een ander verhaal). Nog wat twijfelend ging hij met me aan tafel zitten en vertelde me in grote lijnen zijn idee. Ik vond het een prachtidee. ‘Weet je wat het is mama, ik heb dan wel dat idee in mijn hoofd, maar ik weet gewoon niet hoe ik het op moet schrijven, waar ik moet beginnen omdat ik ook nog niet weet hoe het af zal lopen. Ik ben hier niet goed in.’

Mijn zoon is ultra-perfectionistisch, iets wat ik ook bij cursisten tegenkom, het kan een killer zijn voor aspirant-schrijvers. Ik heb er zelf bij tijd en wijle ook last van en de kunst is om dat vervelende stemmetje in je hoofd de mond te snoeren. Ik hielp mijn zoon door hem stap voor stap te laten vertellen hoe hij dacht dat het verhaal moest gaan, ik liet hem associëren en verzinnen. ‘Bedenk maar hoe het kan beginnen en hoe het af kan lopen, alles mag.’ Met kleine voorzetjes kwam hij op superleuke ideeën en kreeg er zichtbaar steeds meer lol in. Hij begon en schreef, raakte afgeleid, mocht even pauzeren, schreef weer verder. Er kwamen tekeningen bij. De planeet Money (in de vorm van een goudstaaf), bewoond door onder andere een ezel die euro’s uitpoept, waar je heen kunt via een sterk afgeprijsde teleporteercapsule en dat alles gegoten in van die ‘it’s amazing’-reclames. De clou, reis je wel of niet naar die vreemde planeet?

Om een lang verhaal kort te maken: anderhalf uur later had ik een glunderende jongen van tien voor me zitten die trots was op zijn verhaal en op zichzelf (o ja, er was ook een trotse mama). Dit hele voorval zette bij mij iets in gang omdat ik zelf al zo’n twee jaar tegen een ‘angst’ aanhik. Als schrijver een verhaal schrijven, een boek schrijven, lukt me, lesgeven lukt me ook, maar er genoeg geld mee verdienen lukt me niet. Ik had een soort mantra opgebouwd dat ik niet commercieel ben en niets van marketing weet. Ik had zoveel ideeën in mijn hoofd om mijn schrijverscarrière en schrijfdocentschap uit te bouwen, maar ik wist niet waar ik moest beginnen (klinkt bekend nietwaar). Zoals mijn zoon mij nodig had, had ik iemand nodig die me op het juiste pad kon zetten. Het pad van durven en doen. Een marketingspecialist, een businesscoach, gewoon om op gang geholpen te worden, de ideeën om te zetten in daadwerkelijke acties.

Ik kwam terecht bij Juliette van den Hurk van Marketingbureau Kleur in Den Bosch. Zij helpt juist zzp-ers om hun marketing op orde te krijgen, om focus te vinden en woorden om te zetten in daden. Zo loop ik al jaren rond met het idee van een schrijftafel, waar schrijvers elke maand kunnen aanschuiven om in gelijkgestemd gezelschap te bomen over schrijven, mij uit te horen als coach en met behulp van thematische schrijfopdrachten de boel lekker los te schudden. Ik weet hoe belangrijk en fijn het is om uit je solistische schrijfcocon te stappen, even los te komen van dat ene verhaal of dat ene manuscript en daarna vol nieuwe inzichten en goede moed verder te gaan, je gesteund te voelen en zo je schrijven serieus te nemen. In nog geen maand tijd heb ik De schrijftafel opgezet en nu stroomt het. Er komt een nieuwe website met een uitgebreid schrijfaanbod en illustraties waar ik superblij van word, in februari start ik met De schrijftafel én een nieuwe cursus Verhalen schrijven. Ik ervaar, durf en doe. Of het allemaal gaat lukken weet ik niet, of het met het verhaal van mijn zoon ging lukken wisten we ook niet. Het is eng, spannend, iets lukt, iets mislukt, je valt, je staat op, je geeft op, begint opnieuw. ‘Bedenk maar hoe het kan beginnen en hoe het af kan lopen. Alles mag.’

Laat een reactie achter